نوروز شعر بی غلطی است که پایان رویاهای ناتمام را تفسیر می کند...
یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد...


سلام دوستان عزیزم سال نوهمگیتون مبارک بعدمدتهاکه اومدم وبلاگم ،بادیدن کامنتهای شماواقعامسرورشدم ،ازاین که میبینم به یادم هستین وبهم سرمیزنین خوشحالم ونهایت قدردانی روازتون میکنم وامیدوارم درسال جدیدبه آنچه که حضرت حق براتون رقم زده دست یابید...پ ن:یه دوستی هست که هرروزبه وبلاگم سرمیزنه ولی کامنت نمیزاره خیلی خوشحال میشم بدونم ایشون کیه؟
برچسب: ۱۹۵نوروز,
نویسنده: باران طباطبایی